Bestaan er wetten over alcohol?

Er bestaan inderdaad verschillende wetten voor het regelen van de productie, het schenken en de verkoop van alcohol en voor rijden onder invloed.

• De productie van alcoholhoudende dranken is gereglementeerd, vooral met het oog op kwaliteitsnormen en om economisch-fiscale redenen (taksen).
• Het schenken van sterkedranken in drankgelegenheden wordt gecontroleerd. Er is een systeem van vergunningen. Door deze wet worden, behalve het schenken, ook de verkoop en zelfs het gratis aanbieden van sterkedranken gereglementeerd. Die mogen onder geen beding (dus ook niet gratis!) aan minderjarigen (min achttien) worden verstrekt.
• Er is de wet ‘beteugeling van dronkenschap’, met straffen voor:
  - dronkenschap op een openbare plaats;
  - het schenken/doen drinken van alcoholische dranken aan/door een kennelijk dronken persoon;
  - het opdienen (schenken) van alcoholhoudende dranken aan wie jonger is dan zestien jaar.
• De reclame voor alcohol in de media wordt in België gereglementeerd via gemeenschappen en gewesten.
  Daarnaast gelden er een aantal deontologische codes die de producentenverenigingen hebben aangenomen.
  In het najaar van 2005 werd een convenant inzake gedrag en reclame met betrekking tot alcoholhoudende dranken goedgekeurd door de federale ministerraad. Het gaat om een voorontwerp tot wijziging van de wet van 24 januari 1977 betreffende de bescherming van de gezondheid van de gebruikers op het stuk van de voedingsmiddelen en andere producten. Dit voorontwerp geeft nu bindende kracht en reglementaire waarde aan de regels die de producenten, verdelers, adverteerders en consumenten gesloten hebben inzake reclame op alcoholhoudende dranken.

  De codes hebben betrekking op volgende zaken:

  • De bepalingen over de reclame zijn van toepassing op alle producten die meer dan 1,2% alcohol bevatten per volume.
  • De reclame wordt gedefinieerd overeenkomstig de wet op de handelspraktijken. Ze is gericht op alle communicatievormen die de productverkoop moeten bevorderen.
  • Reclame voor alcohol mag men niet koppelen aan maatschappelijk, seksueel of professioneel welslagen. De reclame mag ook niet laatdunkend zijn over onthouding of gematigd gebruik.
  • Reclame mag niet aanzetten tot ondoordacht of overdreven gebruik.
    Reclame mag nooit gericht zijn op minderjarigen of middelen gebruiken die specifiek op jongeren zijn gericht.
  • Het in de handel brengen moet elke verwarring tussen producten met en zonder alcohol vermijden.
  • De reclame mag niet verwijzen naar de aanbevelingen van een beoefenaar van de gezondheidszorg. De reclame mag ook niet gericht zijn op zwangere vrouwen.
  • Men mag geen verband leggen tussen de consumptie van het product en het besturen van een voertuig of het behalen van sportprestaties.
  • Het alcoholpercentage moet duidelijk vermeld zijn.
  • Het akkoord bevat meer specifieke bepalingen voor de media. Het verbiedt onder andere reclame vijf minuten voor, tijdens en vijf minuten na televisie-uitzendingen voor kinderen.